Dit alles maakte het voor mij een super musical. In vergelijking met de Engelse productie, al zeggen ze dat je nooit mag vergelijken, vond ik het een stuk beter. Er zat nu tenminste wel een auto in!

Die ontbrak namelijk in de Engelse versie. Maar ook de dans en het decor spraken meer aan. Het leefde meer.

In het begin was het wel even schrikken. De muziek begon als uit het niets met spelen, maar zo hadden ze wel meteen van iedereen de aandacht. Vanaf dat moment was ik dan ook geheel en alleen gericht op de musical. Ik leefde helemaal in de musical en kreeg bij de liedjes snel de neiging om zachtjes mee te neuriën.

Hoewel ik het verhaal kon dromen, stoorde het mij niet dat het script iets verschilde van de officiële film. Het is gewoon niet mogelijk om alles precies te doen zoals in de film, je hebt er gewoon de middelen niet voor.

Voor mij was het dus meer dan een geslaagde voorstelling en zeker de moeite waard. Maar toch blijft het dagen in me hoofd: Hoe was het geweest mét Jim?

Fotografie: Roy Beusker